HALVE MARATHON COURSE
Start: Onafhankelijkheidsplein
Kleine combeweg – kleine waterstraat – R.A. Cornelis jongbawstraat –
Anton Dragtenweg- L.A. Bonistraat-
L.A . Basitostraat – R.A. Jozef Israelstraat. – L.A. Johannes
Vermeerstraat (keerpunt)
Dezelfde route terug
 |
Lopers verhalen
Ageda Venema (2008)
Het klinkt ver: 42 kilometer en 195
meter. En ik werd ook meerdere malen voor gek verklaard toen
ik opperde dat ik deze afstand wilde gaan rennen. Want
hoewel er overde hele wereld, mensen al jaren deze afstand
lopen, was het in Suriname in 2004 iets nieuws. Voor de
organisatie, voor de renners en voor het publiek. Ik ging de
uitdaging aan, samen met mijn trainingsmaatjes en kwam er al
snel achter: voor een marathon train je niet alleen. Want
dat het afzien is, werd me al snel duidelijk. Elke zondag om
5 uur uit je bed om rond 6 uur te gaan trainen, want dan is
het nog koel en niet druk op straat. Eerst was het 15
kilometer, een paar weken later 25 en op het hoogtepunt in
de traing 33 kilometer. Ik moest ruiterlijk toegeven: 42 kilometer en 195 meter was ver.
Maar het fijne gevoel van hardlopen kwam uiteindelijk wel.
Na 25 kilometer gelopen te hebben bleek 15 kilometer een
makkie te zijn, en na 33 kilometer was 25 kilometer een
peuleschil. En zo verlegde ik, samen met vele andere, steeds
verder mijn grenzen. Trainen voor een marathon doe je dan
ook niet in 3 maanden, maar vergt een gedegen voorbereiding,
waar je lichamelijk maar vooraal mentaal kan wennen aan de
afstand. Want niet alleen de benen moeten mee, het is een
continue gevecht in je hoofd dat je het echt wel kan en dat
je best nog even kan doorzetten.
Het was een spannende in 2004. Met z'n allen vroeg in de
ochtend aan de start in Onverwacht, om via een kleine omweg
op het Onafhankelijkheidsplein te kunnen finishen. De te
behalen eindtijd was voor mij onbelangrijk. Finishen was het
einddoel. Het werd een finish om nooit meer te vergeten.
Dankzij een voorzichtig begin, bleek ik in de tweede helft
van de wdstrijd nog wat energie over te hebben. Ik was blij
met de laatste 195 meter, want dat was exact de afstand die
ik nodig had omvan de derde plaats op de schuiven naar de
eerste. En dat ik dat kon was niet alleen te danken aan de
fysieke kracht, maar vooraal ook de vele aanmoedigingen de
laatste kilometers, die me letterlijk maar de finish
opzweepten.
|
|
|
TELESUR SURINAME SREFIDENSI
MARATHON 2010
|
Imgracia.com...Bringing WebServices Closer
